भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
बलिनीौ युद्धदुर्धर्षावन्योन्यसदृशावु भौ । भरतश्रेष्ठ! वे दोनों वीर बलवान, युद्धमें दुर्जय तथा एक-दूसरेके अनुरूप थे। अतः ढूँढनेपर भी कोई उनमेंसे किसीका अन्तर न देख सका || ५८ है ।। चिह्नमात्रेण भीष्म तु प्रजज्ञुस्तत्र कौरवा:
balinau yuddha-durdharṣāv anyonya-sadṛśāv ubhau | bharata-śreṣṭha! te dvau vīrau balavān, yuddhe durjayau tathā eka-anyasya anurūpau tau | ataḥ dhūṇḍhane'pi kaścid ubhayor madhye bhedaṁ na dadarśa || (58) || cihna-mātreṇa bhīṣmaṁ tu prajagñus tatra kauravāḥ ||
Санджая сказал: Оба были могучи, неодолимы в бою и подобны друг другу. О лучший из Бхаратов, эти два героя, сильные и почти непобедимые в сражении, были столь равны, что, как ни пытались их различить, никто не видел между ними разницы. Там кауравы узнали Бхишму лишь по одному малому знаку.
संजय उवाच
The passage highlights how outward similarity and equal prowess can obscure discernment; in the fog of war, identity and judgment may depend on small, conventional markers rather than clear moral or personal recognition.
Sañjaya describes two warriors who are so evenly matched in strength and battle-skill that observers cannot tell them apart; the Kauravas identify Bhīṣma only through a distinguishing sign.