Shloka 10
(संजय उवाच दुर्योधनवच: श्रुत्वा सर्व एव महारथा: । तथेत्येनं नृपा ऊचुस्तदा द्रोणपुरोगमा: ।।) संजय कहते हैं--महाराज! दुर्योधनकी यह बात सुनकर द्रोण आदि सभी महारथियों एवं राजाओंने उस समय “तथास्तु” कहकर उसकी बात मान ली। ततो भीष्मश्न द्रोणश्व तव पुत्राश्चन मारिष । अव्यूहन्त महाव्यूहं पाण्डूनां प्रतिबाधनम्,आर्य! तदनन्तर भीष्म, द्रोण तथा आपके पुत्रोंने मिलकर अपनी सेनाका महान व्यूह बनाया, जो पाण्डव-सैनिकोंको बाधा पहुँचानेमें समर्थ था
sañjaya uvāca
duryodhanavacaḥ śrutvā sarva eva mahārathāḥ |
tathety enaṃ nṛpā ūcustadā droṇapurogamāḥ ||
tato bhīṣmaś ca droṇaś ca tava putrāś ca māriṣa |
avyūhanta mahāvyūhaṃ pāṇḍūnāṃ pratibādhanam ||
Санджая сказал: «О царь, услышав слова Дурьодханы, все великие колесничие и цари — во главе с Дроной — ответили: “Да будет так”, тем самым приняв его замысел. Затем Бхишма и Дрона вместе с твоими сыновьями, о почтенный, выстроили огромный боевой порядок, призванный преградить путь и сдержать силы Пандавов».
(संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how assent by respected leaders can convert a single leader’s intent into collective action: once the chiefs and kings say “tathāstu,” responsibility becomes shared, and strategic choices in war carry ethical weight because they shape the scale and direction of violence.
After hearing Duryodhana’s proposal, the assembled great warriors and kings—headed by Droṇa—agree to it. Immediately thereafter, Bhīṣma, Droṇa, and the Kaurava princes organize a large military formation intended to hinder the Pāṇḍava army.