Shloka 6
जयो<स्तु पाण्डुपुत्राणामित्यूचतुररिंदमौ । युयुधाते तवार्थाय यथा स समय: कृत:,कुरुकुलके वृद्ध पितामह भीष्म तथा भरद्वाजनन्दन द्रोणाचार्य--ये दोनों शत्रुदमन महारथी प्रतिदिन सबेरे उठकर मनको संयममें रखते हुए यही आशीर्वाद देते थे कि 'पाण्डवोंकी जय हो”; परंतु वे जैसी प्रतिज्ञा कर चुके थे, उसके अनुसार आपके लिये ही पाण्डवोंके साथ युद्ध करते थे
jayo 'stu pāṇḍuputrāṇām ity ūcatur ariṃdamau | yuyudhāte tavārthāya yathā sa samayaḥ kṛtaḥ ||
Санджая сказал: «Эти двое укротителей врагов говорили: “Да будет победа сыновьям Панду!” Но, согласно данному ими обету, они сражались с Пандавами ради тебя». Стих обнажает нравственное противоречие: старцы, внутренне благословляющие сторону дхармы, внешне действуют по клятве и верности, что держат их в узах.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when one recognizes the righteous side, one may still be bound by prior commitments (samaya) and allegiance; the verse foregrounds the ethical strain between inner conviction and outward duty, urging reflection on the weight and consequences of vows.
Sañjaya reports that two great warriors (understood in context as Bhīṣma and Droṇa) verbally bless the Pāṇḍavas’ victory, yet they continue to fight against them on behalf of Dhṛtarāṣṭra, because they had pledged to support his side.