अभिपेतू रणे पार्थ पतज्रा इव पावकम् | वे विदेह, कलिंग, दासेरक, निषाद, सौवीर, बाह्लीक, दरद, प्रतीच्य, उदीच्य, मालव, अभीषाह, शूरसेन, शिबि, वसाति, शाल्व, शक, त्रिगर्त, अम्बष्ठ और केकयदेशोंके नरेशगण उस महायुद्धमें कुन्तीकुमार अर्जुनपर उसी प्रकार धावा करने लगे, जैसे पतंग प्रज्वलित आगपर टूटे पड़ते हैं | ३२--३४ ह ।। शलभा इव राजेन्द्र पार्थमप्रतिमं रणे । एतान् सर्वान् सहानीकान् महाराज महारथान्
sañjaya uvāca | abhipetū raṇe pārtha pataṅgā iva pāvakam | videha-kaliṅga-dāseraka-niṣāda-sauvīra-bāhlīka-darada-pratīcya-udīcya-mālava-abhīṣāha-śūrasena-śibi-vasāti-śālva-śaka-trigarta-ambaṣṭha-kekayadeśeṣu nṛpāḥ tasmin mahāyuddhe kuntīkumarārjunam abhyadravan yathā śalabhāḥ pradīptaṃ vahnim | śalabhā iva rājendra pārtham apratimaṃ raṇe | etān sarvān sahānīkān mahārāja mahārathān ||
Санджая сказал: В той битве, о Партха, они ринулись на Арджуну, как мотыльки, бросающиеся в пылающий огонь. Цари из Видехи, Калинги, Дасераки, Нишады, Саувиры, Бахлики, Дарады, из западных и северных областей, из Малавы, Абхишахи, Шурасены, Шиби, Васати, Шальвы, Шаки, Тригартов, Амбаштхи и страны Кекая — вместе со своими полками и великими колесничими-воинами — в великой войне устремились на сына Кунти, словно неодолимая сила влекла их к собственной гибели.
संजय उवाच
The verse uses the moth-to-flame image to show how, in war, collective passion and pride can override discernment: courage without wise judgment becomes self-destructive, and mass aggression may rush toward an inevitable defeat when directed against a superior warrior.
Sañjaya reports that many regional kings and their forces, along with great chariot-warriors, simultaneously charge Arjuna in the great battle, likening their assault to moths plunging into a blazing fire—suggesting both the intensity of the attack and the peril of confronting Arjuna.