विराट सैन्धवो राजा विद्ध्वा संनतपर्वभि: । नवश्रि: सायकैस्ती3्षैस्त्रिंशता पुनरार्पयत्,सिन्धुराज जयद्रथने झुकी हुई गाँठवाले नौ तीखे सायकोंद्वारा राजा विराटको घायल करके पुनः उन्हें तीस बाण मारे
virāṭaḥ saindhavo rājā viddhvā saṃnata-parvabhiḥ | navaśriḥ sāyakais tīkṣṇais triṃśatā punar ārpayat ||
Санджая сказал: Царь Синдху Джаядратха поразил царя Вирата девятью острыми стрелами с изогнутыми сочленениями, а затем вновь осыпал его ещё тридцатью стрелами.
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield ethic where martial skill is measured by repeated, forceful strikes; it implicitly invites reflection on how war normalizes escalating harm and reduces kings to targets within a relentless cycle of retaliation.
Sañjaya reports that Jayadratha (the Sindhu king) wounds King Virāṭa with nine sharp arrows and then follows up by shooting thirty more, intensifying the assault in the ongoing Kurukṣetra combat.