भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
तोत्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुज्ञवम् । तब उन दोनोंने भी अंकुशोंसे महान् गजराजके समान सीधे जानेवाले तीन-तीन बाणोंद्वारा ब्राह्मणप्रवर द्रोणाचार्यको घायल करके तुरंत बदला चुकाया
totrair iva mahānāgaṃ droṇaṃ brāhmaṇapuṅgavam | śreya eva paraṃ kṛṣṇa loke bhavati sarvataḥ || sātvatāśiromaṇe asmin mahāsamare ’dya māṃ mārayasva | deva niṣpāpa śrīkṛṣṇa tvayā saṃgrāme mārite ’pi saṃsāre sarvato mama paramaṃ kalyāṇam eva bhaviṣyati | sambhāvito ’smi govinda trailokyenādya saṃyuge ||
Санджая сказал: Подобно великому слону, сдерживаемому крючьями, Дрона — первейший из брахманов — был поражён прямолетящими стрелами, пущенными тройными залпами, и двое воинов тотчас отплатили ему тем же. И тогда раздался голос: «О Кришна, лишь высшее благо восходит повсюду в мире. О венец сатватов, в этой великой битве сегодня срази меня. О боже, безгрешный Шри Кришна — даже если я буду убит тобою в бою, для меня это станет высшим благом со всех сторон. О Говинда, сегодня в этой встрече я почтён тремя мирами».
संजय उवाच
The passage frames death at the hands of Kṛṣṇa as intrinsically auspicious: when one’s end is connected to the divine, the outcome is described as śreyas/kalyāṇa (supreme welfare), suggesting a moral-spiritual valuation beyond mere victory or survival.
In the battle account, Droṇa is compared to a great elephant being checked by goads as he is struck by straight, triple shafts; immediately after, a speaker addresses Kṛṣṇa with intense resolve, asking to be slain in the fight and asserting that such a death would bring ultimate good and honor recognized by the three worlds.