Adhyāya 104 — Śikhaṇḍin-puraskāraḥ (Śikhaṇḍin as Vanguard) and Bhīṣma’s Counter-Advance
सोअन्यत् कार्मुकमादाय शत्रुघ्न भारसाधनम् | द्रौर्णिं षष्ट्या महाराज बाह्दोरुरसि चार्पयत्
so 'nyat kārmukam ādāya śatrughna-bhāra-sādhanam | drauṇiṁ ṣaṣṭyā mahārāja bāhvor urasi cārpayat ||
Санджая сказал: Затем, о царь, Сатьяки взял другой лук — могучий, способный вынести тяготы боя и смертоносный для врагов, — и всадил шестьдесят стрел в Ашваттхаму, сына Дроны, поразив его руки и грудь. Эта сцена подчёркивает неумолимую эскалацию сражения: мастерство и решимость обращаются к разрушению, а доблесть неотделима от тяжкого нравственного бремени насилия.
संजय उवाच
The verse highlights how martial excellence and steadfastness in war (kṣatriya-dharma) can coexist with the sobering ethical reality that victory is pursued through injury and destruction; it invites reflection on the moral weight carried by warriors even when acting within their duty.
Sañjaya reports that Sātyaki, switching to another strong bow, shoots sixty arrows at Aśvatthāmā (Droṇa’s son), piercing his arms and chest—an intense exchange within the Kurukṣetra battle.