गमयिष्यामि शक्रेण समतामपि ते ध्रुवम् । प्रियं च ते करिष्यामि सत्यमेतद् ब्रवीमि ते,निश्चय ही मैं तुम्हें इन्द्रकी बराबरीमें बैठाऊँगा और तुम्हारा प्रिय करूँगा। मैं यह बात तुमसे सत्य कहता हूँ
gamayiṣyāmi śakreṇa samatām api te dhruvam | priyaṃ ca te kariṣyāmi satyam etad bravīmi te ||
Самварта сказал: «Я непременно возведу тебя до равенства с Шакрой (Индрой). И сделаю то, что тебе дорого. Истину говорю тебе.»
संवर्त उवाच
The verse highlights satya (truthfulness) as an ethical seal on a promise: the speaker binds himself by declaring his intention as truth, presenting reliability and moral accountability as integral to granting power or fulfilling desires.
Saṃvarta addresses another person with a firm assurance: he will elevate them to parity with Indra (Śakra) and fulfill what they desire, framing the pledge as certain and truthful.