Mind as Charioteer; Kṣetrajña, Tapas, and Dhyāna-Yoga
Adhyātma-Upadeśa
रूक्ष: शीतस्तथैवोष्ण: स्निग्धो विशद एव च
rūkṣaḥ śītastathaivoṣṇaḥ snigdho viśada eva ca
Ваю-дева сказал: «Качества, постигаемые осязанием, описываются как сухость, холод, жар, маслянистая мягкость и ясность. Так мудрые — брахманы, достигшие совершенства, знающие дхарму и видящие истину, — должным образом, по установленному порядку, изложили подробное учение о тактильных свойствах ветра».
वायुदेव उवाच
The verse frames sensory experience (especially touch) as analyzable into distinct qualities and presents this analysis as a disciplined, authoritative teaching transmitted by realized and dharma-knowing sages—linking correct knowledge of nature with ethical and scriptural order.
Vāyu-deva is speaking in a didactic context, enumerating and characterizing the tactile qualities associated with the wind principle, while affirming that such classification has been properly taught by accomplished Brahmin sages.