Shloka 16
Marutta–Indra Rivalry and Bṛhaspati’s Priestly Refusal (मरुत्तेन्द्रस्पर्धा—बृहस्पतेः पौरोहित्यनिश्चयः)
शुचि: स गुणवानासीन्मरुत्त: पृथिवीपति: । यतमानो<पि यं शक्रो न विशेषयति सम ह,पृथ्वीपति मरुत्त पवित्र एवं गुणवान् थे। इन्द्र उनसे बढ़नेके लिये सदा प्रयत्न करते थे तो भी कभी बढ़ नहीं पाते थे
śuciḥ sa guṇavān āsīn maruttaḥ pṛthivīpatiḥ | yatamāno 'pi yaṃ śakro na viśeṣayati sma ha ||
Вьяса сказал: «Царь Марутта, владыка земли, был чист и щедро наделён добродетелями. И хотя Индра (Шакра) стремился превзойти его, он никогда не мог затмить его».
व्यास उवाच
Educational Q&A
True greatness is grounded in purity and virtue; ethical excellence can be so eminent that even divine power and rivalry cannot eclipse it.
Vyāsa describes King Marutta as exceptionally pure and virtuous, noting that Indra himself tried to surpass Marutta’s eminence but failed to do so.