Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
लक्षणं मनसो ध्यानमव्यक्त साधुलक्षणम्
lakṣaṇaṁ manaso dhyānam avyaktasādhulakṣaṇam | yogasya lakṣaṇaṁ pravṛttiḥ saṁnyāsasya lakṣaṇaṁ jñānam | tasmād buddhimān puruṣo jñānāśrayaṁ kṛtvā iha saṁnyāsaṁ gṛhṇīyāt ||
Ваю сказал: «Признак ума — созерцание (дхьяна); а признак истинно благого — то, что он не выставляет себя наружу: он познаётся изнутри прямым самосознанием. Признак йоги — дисциплинированное участие в праведном действии, а признак отречения — знание. Потому мудрецу следует опереться на знание и здесь и ныне принять отречение».
वायुदेव उवाच
True virtue is primarily inward and not for display; yoga is characterized by disciplined engagement in rightful action, while renunciation is characterized by liberating knowledge. Hence one should ground oneself in knowledge and adopt renunciation in spirit (and, where appropriate, in life).
Vāyudeva is instructing the listener on how to recognize genuine spiritual attainment: by inner meditation and knowledge rather than external signs, and by understanding the distinct orientations of yoga (active discipline) and saṁnyāsa (knowledge-based renunciation).