Adhyāya 26 — Ekākṣara-Brahman (“Om”) and the Hṛdayastha Guru
Inner Teacher
अपेतव्रतकर्मा तु केवल ब्रह्मणि स्थित: । ब्रह्मभूतश्चरल्लॉंके ब्रह्मबचारी भवत्ययम्
apetavratakarmā tu kevalaṁ brahmaṇi sthitaḥ | brahmabhūtaś caralloke brahmacārī bhavaty ayam ||
Брахман сказал: «Тот, кто отложил внешние обеты и обрядовые деяния и пребывает лишь в Брахмане,—становясь единым с Брахманом, даже странствуя по миру,—только он поистине есть первейший брахмачарин. Сущность обета целомудрия не в одной лишь внешней соблюдённости, но в неколебимом утверждении в высшей реальности».
ब्राह्मण उवाच
The verse redefines brahmacarya as inner realization: the highest ‘brahmacārin’ is one who, having gone beyond dependence on external vows and ritual performances, remains established in Brahman and lives in the world from that realized state.
A brāhmaṇa speaker is instructing the listener by giving a criterion for true spiritual discipline: not mere outward observance, but abiding in Brahman while continuing to move and act within worldly life.