Āśvamedhika-parva, Adhyāya 14
Consolation of Yudhiṣṭhira; Rites and Gifts; Return to Hastināpura
तथा भगवता चित्र कल्याणं बहुभाषितम् | देवर्षिणा नारदेन देवस्थानेन चैव ह,“आपने, देवर्षि नारदने तथा मुनिवर देवस्थानने बहुत-सी अद्भुत बातें बतायी हैं, जो मेरा कल्याण करनेवाली हैं
tathā bhagavatā citra-kalyāṇaṃ bahu-bhāṣitam | devarṣiṇā nāradena deva-sthānena caiva ha ||
Вайшампаяна сказал: «Так досточтимые — девариши Нарада и великий мудрец Девастхана — подробно поведали о многих дивных вещах, и все они были к моему благу».
वैशम्पायन उवाच
Revered instruction from realized sages is portrayed as intrinsically auspicious (kalyāṇa) and beneficial; attentive reception of such counsel is itself a means of welfare and ethical clarity.
Vaiśaṃpāyana, as narrator, summarizes that Nārada and the sage Devastāna have delivered extensive, remarkable guidance—framing the preceding or forthcoming discourse as authoritative and spiritually beneficial.