Shloka 11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम् । नकुलं च पृथा दृष्टवा त्वरमाणोपचक्रमे,कुन्तीने भी जब अपने प्यारे पुत्र सहदेवको देखा तो उनके मुखपर आँसुओंकी धारा बह चली। उन्होंने दोनों हाथोंसे पुत्रको उठाकर छातीसे लगा लिया और गान्धारीसे कहा --' दीदी! सहदेव आपकी सेवामें उपस्थित है'। तदनन्तर राजा युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन तथा नकुलको देखकर कुन्तीदेवी बड़ी उतावलीके साथ उनकी ओर चलीं
anantaraṃ ca rājānaṃ bhīmasenam athārjunam | nakulaṃ ca pṛthā dṛṣṭvā tvaramāṇopacakrame ||
Тогда Притха (Кунти), увидев царя Юдхиштхиру, Бхимасену, Арджуну и Накулу, поспешила к ним. Эта сцена подчёркивает неотложную материнскую любовь и воссоединение семьи после страданий, когда любовь и долг (дхарма) проступают среди суровой аскезы поздней жизни.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after immense conflict and loss, dharma is sustained through human bonds—especially compassion and familial responsibility. Kuntī’s haste reflects the ethical weight of care and reconciliation in the later, renunciatory phase of life.
Vaiśampāyana narrates that Kuntī, upon seeing Yudhiṣṭhira along with Bhīma, Arjuna, and Nakula, quickly moves toward them, marking an emotionally charged reunion within the Ashramavāsika setting.