उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
जो मनुष्य प्रतिदिन सबेरे और शामको भोजन करता है, बीचमें जलतक नहीं पीता तथा सदा अहिंसा-परायण होकर नित्य अन्निहोत्र करता है, उसे छः: वर्षोमें सिद्धि प्राप्त हो जाती है। इसमें संशय नहीं है तथा नरेश्वर! वह अग्निष्टोम यज्ञका फल पाता है ।।
yo manuṣyaḥ pratidinaṃ sabere ca sāyaṃ ca bhojanaṃ karoti, madhye jalam api na pibati, tathā sadā ahiṃsā-parāyaṇaḥ san nityam agnihotraṃ karoti, tasya ṣaḍbhir varṣaiḥ siddhiḥ prāpyate—atra saṃśayo nāsti; nara-īśvara, sa agniṣṭoma-yajñasya phalaṃ prāpnoti. adhivāse so ’psarasāṃ nṛtya-gīta-vināditē ramate strī-sahasrāḍhye sukṛtī virajo naraḥ.
Ангирас сказал: «Человек, который ежедневно ест лишь дважды — утром и вечером, — и не пьёт между тем даже воды; который всегда предан ахимсе и совершает ежедневную агнихотру, достигает духовного совершенства за шесть лет. В этом нет сомнения. О царь, он обретает плод жертвоприношения Агништома. И тогда тот добродетельный, свободный от раджаса (страстной возбудимости) муж наслаждается в небесной обители апсар — гулкой от танца и песнопений, богатой тысячами божественных женщин.»
अंगियरा उवाच
Steady discipline—moderation in food, strict restraint (even avoiding water between meals), unwavering non-violence, and faithful daily Agnihotra—produces assured spiritual attainment and merit comparable to a major Vedic sacrifice (Agniṣṭoma).
The sage Aṅgiras instructs a king about the results of a specific regimen of austerity and Vedic observance, describing both the certainty of attaining siddhi within six years and the heavenly enjoyment among Apsarases as the karmic reward.