Shloka 34
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
सुहोत्र: खल्विक्ष्वाकुकन्यामुपयेमे सुवर्णा नाम | तस्यामस्य जज्ञे हस्ती; य इदं हास्तिनपुरं स्थापयामास । एतदस्य हास्तिनपुरत्वम्,सुहोत्रने इक्ष्वाकुकुलकी कन्या सुवर्णासे विवाह किया। उसके गर्भसे उन्हें हस्ती नामक पुत्र हुआ; जिसने यह हस्तिनापुर नामक नगर बसाया था। हस्तीके बसानेसे ही यह नगर 'हास्तिनपुर” कहलाया
Vaiśampāyana uvāca | Suhotraḥ khalv Ikṣvākukanyām upayeme Suvarṇā nāma | tasyām asya jajñe Hastī; ya idaṃ Hāstinapuraṃ sthāpayāmāsa | etad asya Hāstinapuratvam |
Вайшампаяна сказал: Суходтра воистину взял в жёны царевну из рода Икшваку по имени Суварна. От неё родился у него сын Хасти, основавший этот город — Хастинапуру. И потому, что Хасти утвердил его, город стал именоваться Хастинапурой.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the importance of lineage-memory and rightful continuity: cities, dynasties, and political legitimacy are anchored in remembered founders and lawful marital alliances, preserving social order through genealogy and naming.
Vaiśampāyana continues the genealogical account: King Suhotra marries the Ikṣvāku princess Suvarṇā; their son Hastī is born and later establishes the city that becomes known as Hāstinapura, named after him.