Shloka 133
कच-देवयानी संवादः
Kaca–Devayānī Dialogue and the Curse on Vidyā
निर्जने विपिने रम्ये शकुन्तै: परिवारिताम् । (मां दृष्टवैवान्वपद्यन्त पादयो: पतिता द्विजा: । अब्रुवज्छकुना: सर्वे कल॑ मधुरभाषिण: ।। इस प्रकार वहाँ शकुन्त ही मेनकाकुमारीकी रक्षा कर रहे थे। उसी समय आचमन करनेके लिये जब मैं मालिनीतटपर गया तो देखा--यह रमणीय निर्जन वनमें पक्षियोंसे घिरी हुई सो रही है। मुझे देखते ही वे सब मधुरभाषी पक्षी मेरे पैरोंपर गिर गये और सुन्दर वाणीमें इस प्रकार कहने लगे
nirjane vipine ramye śakuntaiḥ parivāritām | māṃ dṛṣṭvaivānvapadyanta pādayoḥ patitā dvijāḥ | abruvañ śakunāḥ sarve kalaṃ madhurabhāṣiṇaḥ ||
Канва сказал: «В прекрасной, безлюдной чаще я увидел её — окружённую птицами. Едва завидев меня, те “дваждырождённые” птицы пали к моим стопам и, мягким и сладостным голосом, обратились ко мне». Эта сцена являет защиту ребёнка как тихое, дхармическое попечение о беззащитном: даже лесные твари узнают праведного подвижника и ищут у него помощи, а не страшатся его.
कण्व उवाच