Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्टवैवामिषशड्कया । तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ सम्प्रचक्रतु:,उस बाजको देखते ही उसके पास मांस होनेकी आशंकासे दूसरा बाज तत्काल उसपर टूट पड़ा। फिर वे दोनों पक्षी आकाशमें एक-दूसरेको चोंचोंसे मारते हुए युद्ध करने लगे
abhyadravac ca taṃ sadyo dṛṣṭvaivāmiṣaśaṅkayā | tuṇḍayuddham athākāśe tāv ubhau sampracakratuḥ ||
Вайшампаяна сказал: Увидев его и заподозрив, что он несёт мясо, другой ястреб тотчас бросился на него. И тогда, в открытом небе, обе птицы завязали бой клюв к клюву, нанося друг другу удары в схватке.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how suspicion and craving for gain (here, meat as prey) can immediately trigger aggression and conflict. It sets a moral backdrop often used in the Mahābhārata to contrast instinct-driven violence with dharma-guided restraint.
One hawk, suspecting the other has flesh, instantly attacks. The two then engage in an aerial fight, striking each other with their beaks.