Shloka 13
Vālakhilya-Tapas and the Birth of Garuḍa (वालखिल्यतपः-गरुडोत्पत्तिः)
विनतोवाच दासी भूतास्मि दुर्योगात् सपत्न्या: पतगोत्तम | पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम्,विनता बोली--बेटा पक्षिराज! मैं दुर्भाग्यवश सौतकी दासी हूँ, इन सर्पोने छल करके मेरी जीती हुई बाजीको पलट दिया था
Vinatovāca dāsī bhūtāsmi duryogāt sapatnyāḥ patagottama | paṇaṁ vitatham āsthāya sarpair upadhinā kṛtam ||
Вината сказала: «О лучший из птиц, по злой доле я стала рабыней своей соперницы-жены. Заклад был обращён в ложь: те змеи, прибегнув к обманной уловке, перевернули то, что я по праву выиграла».
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical wrong of winning through fraud: deceit can impose unjust bondage and suffering, and it frames a moral impetus to restore justice when a rightful outcome is overturned by trickery.
Vinatā explains to her son Garuḍa that she has become enslaved to her co-wife due to a wager that the serpents manipulated by deception, reversing Vinatā’s rightful victory.