Shloka 12
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
गां विन्द्ता भगवता गोविन्देनामितौजसा । वराहरूपिणा चान्तर्विक्षेभितजलाविलम्,अमिततेजस्वी भगवान् गोविन्दने वराहरूपसे पृथ्वीको उपलब्ध करते समय उस समुद्रको भीतरसे मथ डाला था और उस मथित जलसे वह समस्त महासागर मलिन-सा जान पड़ता था
gāṁ vindatā bhagavatā govindenāmitaujasā | varāharūpiṇā cāntar vikṣebhita-jalāvilam ||
Шаунака сказал: «Когда Благословенный Говинда — несоизмеримой мощи — принял образ Варахи, Вепря, и вновь обрел Землю, он взболтал океан изнутри; и от этой взмученной воды весь великий морской простор казался мутным и осквернённым.»
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the restoration of dharma and cosmic stability: when the Earth is endangered, the divine assumes an appropriate form and acts decisively to re-establish order, even if the process appears forceful (the ocean becoming turbid).
Śaunaka describes Govinda taking the Varāha form to recover the Earth; in doing so, he stirs the ocean from within, making its waters churned and muddy, emphasizing the magnitude of the divine act.