इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपरव्वके अन्तर्गत वैवाहिकपर्वमें द्रौपदीविवाहविषयक एक यौ सत्तानबेवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārata ādiparvake antargata vaivāhikaparvameṁ draupadīvivāhaviṣayaka eka-yau sattanabevāṁ adhyāyaḥ pūrṇaḥ huā
Так завершается сто девяносто седьмая глава «Шри Махабхараты» в составе Ади-парвы, в разделе Вайвахика, повествующая о браке Драупади. Рассказчик торжественно объявляет формальное завершение эпизода, отмечая окончание этой повествовательной единицы в передаче эпоса.
वैशम्पायन उवाच
This line primarily functions as a colophon, emphasizing orderly transmission of sacred narrative: episodes are framed, completed, and handed down with clarity. Ethically, it underscores that major life-events like marriage are treated as dharma-bearing narrative milestones within the epic’s structure.
The reciter marks the end of a chapter in the Ādi Parva, specifically within the Vaivāhika portion, stating that the chapter concerning Draupadī’s marriage has been completed.