Shloka 19
Ādi-parva, Adhyāya 187: Drupada’s Inquiry and the Dharma Debate on Draupadī’s Marriage
यत् पार्थिवै रुक्मसुनी थवक्रै: राधेयदुर्योधनशल्यशाल्चै: । तदा भरनुर्वेदपरैर्न॑सिंहै: कृतं न सज्यं महतो$पि यत्नात्,रुक्म, सुनीथ, वक्र, कर्ण, दुर्योधन, शल्य तथा शाल्व आदि धरनुर्वेदके पारंगत विद्वान् पुरुषसिंह राजालोग महान् प्रयत्न करके भी जिस धनुषपर डोरी न चढ़ा सके, उसी धनुषपर विष्णुके समान प्रभावशाली एवं पराक्रमी वीरोंमें श्रेष्ठठाका अभिमान रखनेवाले इन्द्रकुमार अर्जुनने पलक मारते-मारते प्रत्यंचा चढ़ा दी। इसके बाद उन्होंने वे पाँच बाण भी अपने हाथमें ले लिये
Vaiśampāyana uvāca: yat pārthivair Rukmasunīthavakraiḥ Rādheyaduryodhanaśalyaśālvaiḥ | tadā dhanuḥ-veda-parair nṛsiṃhaiḥ kṛtaṃ na sajyaṃ mahato 'pi yatnāt ||
Вайшампаяна сказал: Тот лук, который, несмотря на великие усилия, не смогли натянуть и оснастить тетивой царственные «львы», сведущие в науке стрельбы из лука,— Рукма, Сунитха, Вакра, Радхея (Карна), Дурьодхана, Шалья, Шальва и другие,— был натянут в одно мгновение Арджуной, сыном Индры, гордившимся первенством среди витязей, чья мощь уподоблялась Вишну. Затем он взял в руку и пять стрел.
वैशम्पायन उवाच