Shloka 33
और्वोपाख्यानम्
Aurva Episode: Restoration of Sight and Restraint of World-Destructive Anger
शिरोरुहेषु जग्राह माल्यवत्सु धनंजय: । भ्रातृन् प्रति चकर्षाथ सो<स्त्रपातादचेतसम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर पाण्डुनन्दन अर्जुनने कुपित हो गन्धर्वपर वह प्रज्वलित आग्नेय अस्त्र चला दिया। उस अस्त्रने गन्धर्वके रथको जलाकर भस्म कर दिया। वह रथहीन गन्धर्व व्याकुल हो गया और अस्त्रके तेजसे मूढ होकर नीचे मुँह किये गिरने लगा। महाबली अर्जुनने उसके फ़ूलकी मालाओंसे सुशोभित केश पकड़ लिये और घसीटकर अपने भाइयोंके पास ले आये। अस्त्रके आघातसे वह गन्धर्व अचेत हो गया था
śiroruheṣu jagrāha mālyavatsu dhanañjayaḥ | bhrātṝn prati cakarṣātha so 'strapātād acetasaḥ ||
Вайшампаяна сказал: Дхананджая (Арджуна) схватил его за волосы, украшенные гирляндами, и потащил к своим братьям. Поражённый силой оружия, тот гандхарва был без сознания. Этот эпизод подчёркивает решимость Арджуны защищать братьев и вместе с тем показывает, как подавляющая мощь может обратить даже небесного противника в беспомощность, рождая нравственное напряжение между необходимым удержанием угрозы и унижением, заключённым в том, чтобы тащить поверженного врага.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights protective kṣatriya resolve—Arjuna neutralizes a dangerous opponent and brings him under control—while implicitly cautioning that victory should be tempered by dharma, since overpowering a fallen foe can slide into needless humiliation.
After the Gandharva is rendered unconscious by the weapon’s impact, Arjuna grabs him by his garland-adorned hair and drags him to where his brothers are, presenting the subdued adversary.