Shloka 50
तत्रैव च वसन् धीमान् धर्नुर्वेदपरो5भवत् | स शुश्राव महात्मानं जामदग्न्यं परंतपम्,बुद्धिमान् द्रोण उसी आश्रममें रहकर धरनुर्वेदका अभ्यास करने लगे। राजन्! किसी समय उन्होंने सुना कि “महात्मा जमदग्निनन्दन परशुरामजी इस समय सर्वज्ञ एवं सम्पूर्ण शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ हैं तथा शत्रुओंको संताप देनेवाले वे विप्रवर ब्राह्मणोंको अपना सर्वस्व दान करना चाहते हैं
tatraiva ca vasan dhīmān dhanurvedaparo 'bhavat | sa śuśrāva mahātmānaṃ jāmadagnyaṃ paraṃtapam |
Там же, в той самой обители, мудрый Дрона жил и всецело предался науке лука. Со временем он услышал о великодушном Джамадагнье Парашураме — мучителе врагов, — прославленном как всеведущий и первый среди всех владеющих оружием, и о том, что этот досточтимый брахман намерен пожертвовать брахманам всю свою воинскую сокровищницу.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined learning (vidyā-abhyāsa) and the ethical framing of power: martial knowledge is pursued through austerity and study, yet its possession is ultimately subject to dharma—here shown by Paraśurāma’s resolve to relinquish (dāna/tyāga) even supreme weaponry.
Droṇa stays in an āśrama and intensively practices dhanurveda. He then hears a report about Paraśurāma—celebrated as the foremost master of weapons—who is preparing to donate his entire martial store to Brahmins, setting up Droṇa’s motivation to seek him out.