Ādi Parva 117 — Pāṇḍu’s Obsequies, Escort of the Pāṇḍavas, and Reception at Nāgasāhvaya
Hastināpura
वैशम्पायन उवाच दुर्योधनो युयुत्सुश्न राजन् दुःशासनस्तथा । दुःसहो दुःशलश्चैव जलसंध: सम: सह:
vaiśampāyana uvāca
duryodhano yuyutsuś ca rājan duḥśāsanas tathā |
duḥsaho duḥśalaś caiva jalasaṃdhaḥ samaḥ sahaḥ ||
Вайшампаяна сказал: «О царь, сыновья Дхритараштры были таковы: Дурьодхана; Ююцу; и также Духшасана; затем Духсаха, Духшала, Джаласандха, Сама и Саха». В этом родословном перечне эпос начинает исчислять линию Кауравов, предвещая, как обширная сеть родства — связанная рождением, но натянутая соперничеством — станет человеческой плотью адхармы и войны.
वैशम्पायन उवाच
Even before the war narrative unfolds, the epic stresses that moral collapse (adharma) arises within families and institutions: a long lineage and many heirs do not guarantee righteousness; character and choices do.
Vaiśampāyana, speaking to King Janamejaya, begins enumerating Dhṛtarāṣṭra’s children—starting with prominent Kaurava princes—setting the stage for later conflicts centered on these figures.