Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
तेन ते निर्जिता: सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवा: । तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरंदरम्,पाण्डुके द्वारा परास्त हुए समस्त भूपालगण देवताओंमें इन्द्रकी भाँति इस पृथ्वीपर सब मनुष्योंमें एकमात्र उन्हींको शूरवीर मानने लगे
tena te nirjitāḥ sarve pṛthivyāṃ sarvapārthivāḥ | tam ekaṃ menire śūraṃ deveṣv iva purandaram ||
Вайшампаяна сказал: «Им были покорены все земные цари. И после того они стали считать его одного истинным героем среди людей в этом мире — как среди богов Индра почитается первым поборником.»
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how public recognition of heroism and authority often follows decisive victory: when a leader subdues rival kings, society tends to elevate him as the singular exemplar of valor—mirroring Indra’s preeminence among the gods.
Vaiśampāyana narrates that a single warrior has defeated all the kings on earth; as a result, those rulers come to regard him alone as the foremost hero, likening him to Indra (Purandara) among the deities.