Shukra’s Curse on King Danda and Andhaka’s Challenge to Shiva
आकाशात् पर्पताकारः पतमानो नजोत्तमः सिद्धानां वाक्यमाकर्ण्य बाणैश्छिन्नः सहस्रधा
ākāśāt parpatākāraḥ patamāno najottamaḥ siddhānāṃ vākyamākarṇya bāṇaiśchinnaḥ sahasradhā
Do céu, caiu um homem excelso, com forma semelhante à de uma criatura alada. Tendo ouvido as palavras dos Siddhas, foi retalhado por flechas em mil partes.
{ "primaryRasa": "raudra", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Siddhas are perfected semi-divine beings who inhabit higher realms; in Purāṇic narration they often function as cosmic witnesses whose speech signals that an event has supra-human significance.
It is a conventional hyperbole indicating overwhelming martial force or a miraculous weapon-effect, emphasizing the inevitability and totality of the victim’s defeat.
It is not among the most common classical terms; in context it suggests a fluttering/winged appearance while falling, and may reflect a regional or manuscript-specific reading.