व्र॒तं कृ॑णुता॒ग्निर्ब्रह्मा॒ग्निर्य॒ज्ञो वन॒स्पति॑र्य॒ज्ञिय॑: । दैवीं॒ धियं॑ मनामहे सुमृडी॒काम॒भिष्ट॑ये वर्चो॒धां य॒ज्ञवा॑हसᳪ सुती॒र्था नो॑ अस॒द्वशे॑ । ये दे॒वा मनो॑जाता मनो॒युजो॒ दक्ष॑क्रतव॒स्ते नो॑ऽवन्तु॒ ते न॑: पान्तु॒ तेभ्य॒: स्वाहा॑
vratáṃ kṛṇutāgnír brahmā́gnír yajñó vanaspátir yajñíyaḥ | daivī́ṃ dhíyaṃ manāmahe sumṛḍī́kām abhíṣṭaye varcó-dhāṃ yajñávāhasaṃ sutī́rthā no asád váśe | yé devā́ manojātā manoyújo dákṣakratavas té no ’vantu té naḥ pāntu tébhyaḥ svā́hā
Estabelecei o voto sagrado (vrata): Agni é o poder sagrado (brahman); Agni é o sacrifício; o Senhor da Floresta (vanaspati) é digno de oferenda. Meditamos o Pensamento divino (dhī), o mais benigno, para a realização do nosso desejo — ele, assento do esplendor, portador do sacrifício; que ele, de bons vaus, se assente entre nós, sob nosso domínio. Que esses deuses, nascidos da mente, unidos à mente, firmes em decisão e ação, nos socorram; que nos protejam. A eles: svāhā.
व्रतम् । कृणुत । अग्निः । ब्रह्म । अग्निः । यज्ञः । वनस्पतिः । यज्ञियः । दैवीम् । धियम् । मनामहे । सुमृडीकाम् । अभिष्टये । वर्चः-धाम् । यज्ञ-वाहसम् । सु-तीर्थाः । नः । असत् । वशे । ये । देवाः । मनः-जाताः । मनः-युजः । दक्ष-क्रतवः । ते । नः । अवन्तु । ते । नः । पान्तु । तेभ्यः । स्वाहा ।