Mantra 49
इ॒मᳪ सा॑ह॒स्रᳪ श॒तधा॑र॒मुत्सं॑ व्य॒च्यमा॑नᳪ सरि॒रस्य॒ मध्ये॑ । घृ॒तं दुहा॑ना॒मदि॑तिं॒ जना॒याग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन् । ग॒व॒यमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । ग॒व॒यं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु
imáṁ sā̱hasáraṁ śa̱tadhā́ram útsaṁ vya̱cyámānaṁ sa̱rírasya mádhye | ghṛ̱táṁ dúhānām áditiṁ ja̱nā́yāgne mā́ hiṁsīḥ paṟamé vyòman | ga̱vayám āra̱ṇyám ánu te diśāmi téna cinvā̱nas ta̱nvò ní ṣīda | ga̱vayáṁ te śúg gṛcchatu yáṁ dvi̱ṣmás táṁ te śúg gṛcchatu ||
Não firas esta nascente mil vezes, de cem correntes, que se expande no meio do corpo — Aditi para os homens, que ordenha o ghee. Ó Agni, não a fira no mais alto céu. O gavaya selvagem da floresta eu te destino; com ele, enquanto te edificamos, assenta-te dentro do nosso corpo. Que o gavaya leve embora o teu mal; aquele a quem odiamos, para ele que leve o teu mal.
इ॒मम् । सा॒ह॒स्रम् । श॒तधा॑रम् । उत्स॑म् । वि॒अ॒च्यमा॑नम् । स॒रि॒रस्य॑ । मध्ये॑ । घृ॒तम् । दुहा॑नाम् । अदि॑तिम् । जना॒य । अ॒ग्ने॒ । मा । हि॒ᳪसीः । पर॒मे । व्यो॑मन् । ग॒व॒यम् । आ॒र॒ण्यम् । अनु॑ । ते॒ । दि॒शा॒मि॒ । तेन॑ । चि॒न्वा॒नः । त॒न्वः॑ । नि । षी॑द । ग॒व॒यम् । ते॒ । शुक् । गृ॒च्छ॒तु॒ । यम् । द्वि॒ष्मः । तम् । ते॒ । शुक् । गृ॒च्छ॒तु॒