स्वयम्प्रभा-विमोचनम् — Svayamprabha Leads the Vanaras Out
Time-Limit Crisis and Counsel
अप्रवृत्तौ च सीतायाः पापमेव करिष्यति।तस्मात् क्षममिहाद्यैव गन्तुं प्रायोपवेशनम् हि नः।।4.53.28।।त्यक्त्वा पुत्रांश्च दारांश्च धनानि च गृहाणि च।
apravṛttau ca sītāyāḥ pāpam eva kariṣyati | tasmāt kṣamam ihādyaiva gantuṃ prāyopaveśanam hi naḥ || tyaktvā putrāṃś ca dārāṃś ca dhanāni ca gṛhāṇi ca |
E, se não houver progresso quanto a Sītā, ele cometerá apenas pecado (ao punir-nos injustamente). Portanto, é adequado que aqui, ainda hoje, sigamos para o prāyopaveśana, renunciando a filhos, esposas, riquezas e lares.
Dharma is twofold: agents must accept responsibility for failure, and a ruler should avoid adharma (sin) through disproportionate punishment—hence Angada’s drastic proposal of self-expiation.
With no clue about Sītā and the deadline over, Angada argues for fasting unto death, urging the group to renounce worldly ties immediately.
Severe self-accountability and detachment—placing duty above personal attachments.