Tīrtha-vidhi (Procedure for Holy Places) — Prayāgarāja-māhātmya
सक्तुभिः पिंडदानं च संयावैः पायसेन वा । बदरामलकैर्वापि पिण्याकैर्वा सुलोचने ॥ ३९ ॥
saktubhiḥ piṃḍadānaṃ ca saṃyāvaiḥ pāyasena vā | badarāmalakairvāpi piṇyākairvā sulocane || 39 ||
Ó formosa de olhos, as oferendas de piṇḍa podem ser feitas com farinha de cevada tostada, ou com bolos saṃyāva, ou com o doce pāyasa; ou ainda com frutos de jujuba e de āmalaka, ou mesmo com torta de óleo.
Narada (addressing a fair-eyed interlocutor; likely in an instructional dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It teaches that the merit of piṇḍa-dāna in śrāddha and tīrtha contexts depends on sincere offering and dharmic intent, and that acceptable substitutes exist when ideal materials are unavailable.
While primarily ritual-focused, it supports bhakti by emphasizing faithful performance of prescribed duties (pitṛ-tarpaṇa and śrāddha) as part of a devoted, dharma-aligned life that honors ancestors and sustains sacred order.
Kalpa (ritual procedure) is implicit: it lists sanctioned materials for piṇḍa offerings, reflecting applied dharma-śāstra guidance for correct performance of śrāddha rites.