Glory of Puruṣottama: Pañcatīrthī Observance and Narasiṃha Worship
यत्तत्वं तस्य देवस्य तदज्ञातं सुरासुरैः । शाकयावकमूलैस्तु फलपिण्याकसक्तुभिः ॥ ८७ ॥
yattatvaṃ tasya devasya tadajñātaṃ surāsuraiḥ | śākayāvakamūlaistu phalapiṇyākasaktubhiḥ || 87 ||
A realidade essencial (tattva) desse Senhor divino é desconhecida até mesmo para devas e asuras; contudo, Ele deve ser adorado com oferendas simples—hortaliças, cevada, raízes, frutos, torta de óleo e farinha de grãos tostados.
Narada (teaching in a Tirtha/vrata-mahatmya setting; traditional dialogue frame with Sanatkumara lineage)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes the Lord’s transcendence—His tattva is beyond even devas and asuras—yet He is approachable through sincere worship with simple, sattvic offerings.
Bhakti is shown as accessible: devotion does not depend on costly materials; humble naivedya offered with faith is presented as sufficient for worship.
Ritual practicality is implied (Kalpa/ācāra): specifying permissible, simple naivedya items for worship/vows, stressing purity and intention over extravagance.