Shloka 26
Virāṭa-parva Adhyāya 13 — Kīcaka’s Proposition and Draupadī’s Dharmic Refusal
अत्यन्त हर्षमें भरकर एक-दूसरेको जीत लेनेकी इच्छावाले वे दोनों नरश्रेष्ठ वीर बाहुयुद्ध करने लगे। उस समय उन दोनोंमें बड़ी भयंकर भिड़न्त हुई। उनके परस्परके आघातसे इस प्रकार चटचट शब्द होने लगा, मानो वज्र और पर्वत एक-दूसरेसे टकरा गये हों ।। उभौ परमसंदहृष्टी बलेनातिबलावुभौ । अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ,दोनों अत्यन्त प्रसन्न थे। बलकी दृष्टिसे दोनों ही अत्यन्त बलशाली थे और एक-दूसरेपर चोट करनेका अवसर देखते हुए विजयके अभिलाषी हो रहे थे
vaiśampāyana uvāca | ubhau paramasaṃdahṛṣṭī balenātibalāv ubhau | anyonyasyāntaraṃ prepsū parasparajayaiṣiṇau || vajra-parvata-saṃghātasannibhaś ca tayor abhūd āghātajaḥ kaṭakaṭāśabdaḥ ||
Disse Vaiśampāyana: Ambos aqueles homens eminentes, tomados de intensa exaltação, eram extraordinariamente poderosos em força. Cada um buscava uma brecha no outro e ansiava pela vitória. Ao se aproximarem para o combate braço a braço, ergueu-se entre eles um choque terrível; de seus golpes mútuos saiu um estalo agudo, como se um raio e uma montanha tivessem colidido. A passagem destaca o ímpeto embriagante da alegria marcial e o perigo da sede de vitória, que leva os combatentes a procurar a menor fraqueza do adversário.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse portrays how martial exhilaration and the hunger for victory can intensify conflict: both fighters actively seek the other’s ‘opening’ (antaram). Ethically, it invites reflection on the kṣatriya drive for triumph—admirable as courage and strength, yet dangerous when victory-lust becomes the sole aim.
Two exceptionally strong warriors engage in close, arm-to-arm combat. Each looks for a moment of vulnerability in the other, and their impacts create a terrifying clash, likened to a thunderbolt striking a mountain.