Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
चरुं सप्तार्चिषे राजन् यथाशक्ति निवेदयेत् । पितृणामक्षयं दानं प्रवदन्ति मनीषिण:,वहाँसे त्रिभुवनविख्यात वडवातीर्थको जाय। वहाँ पश्चिम संध्याके समय विधिपूर्वक स्नान और आचमन करके अग्निदेवको यथाशक्ति चरु निवेदन करे। वहाँ पितरोंके लिये दिया हुआ दान अक्षय होता है; ऐसा मनीषी पुरुष कहते हैं
caruṃ saptārciṣe rājan yathāśakti nivedayet | pitṝṇām akṣayaṃ dānaṃ pravadanti manīṣiṇaḥ ||
“Ó rei, conforme os próprios meios, deve-se oferecer uma oblação cozida (caru) ao fogo de Agni, o de sete chamas. Os sábios declaram que a dádiva feita aos ancestrais (pitṛs) torna-se imperecível (akṣaya), gerando mérito duradouro.”
घुलस्त्य उवाच
Ritual action and charity should be performed within one’s means, and offerings or gifts dedicated to the ancestors are taught to yield akṣaya (enduring, inexhaustible) spiritual merit.
A speaker addresses a king and prescribes a rite: offering a caru oblation into Agni (described as seven-flamed) and giving donations for the Pitṛs, emphasizing the lasting fruit of such ancestral offerings.