Shloka 65
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
युधिष्ठि!! यह वह स्थान है, जहाँ मुनिवर दुर्वासाने श्रीकृष्णको वरदान दिया था। वरदानतीर्थमें स्नान करनेसे मानव सहस्र गोदानका फल पाता है ।। ततो द्वारवतीं गच्छेन्नियतो नियताशन: । पिण्डारके नर: स्नात्वा लभेद् बहु सुवर्णकम्,वहाँसे तीर्थयात्रीको द्वारका जाना चाहिये। वह नियमसे रहे और नियमित भोजन करे। पिण्डारकतीर्थमें स्नान करनेसे मनुष्यको अधिकाधिक सुवर्णकी प्राप्ति होती है
yudhiṣṭhira! eṣa sa sthānaḥ yatra munivaro durvāsā śrīkṛṣṇāya varadānaṃ dadau. varadāna-tīrthe snānena mānavaḥ sahasra-go-dānasya phalaṃ prāpnoti. tato dvāravatīṃ gacchen niyato niyatāśanaḥ. piṇḍārake naraḥ snātvā labhed bahu-suvarṇakam.
“Yudhiṣṭhira, este é o próprio lugar onde o grande sábio Durvāsā concedeu uma graça a Śrī Kṛṣṇa. Ao banhar-se no Varadāna-tīrtha, a pessoa obtém mérito igual ao de doar mil vacas. Daqui, o peregrino deve seguir para Dvāravatī, vivendo com disciplina e alimentando-se com medida. Ao banhar-se no Piṇḍāraka-tīrtha, alcança-se abundante ganho de ouro.”
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse links sacred travel with ethical self-restraint: pilgrimage is not merely movement between holy sites, but a disciplined practice—regulated conduct and measured eating—through which merit is cultivated.
The speaker guides Yudhiṣṭhira through a tīrtha-journey, identifying a site where Durvāsā once blessed Kṛṣṇa, describing the spiritual rewards of bathing there, and then directing the pilgrim onward to Dvāravatī and to the Piṇḍāraka tīrtha for further merit.