Shloka 15
Rāma’s Abhiṣeka Plan, Kaikeyī’s Boon, and the Initiation of the Exile
Mārkaṇḍeya’s Account
प्रादात् स तापसायान्न क्षुधितायातिथित्रती । उन्मत्ताय परां श्रद्धामास्थाय स धृतव्रत:,मुद्गलने उनसे कहा--“महर्षे!! आपका स्वागत है, ऐसा कहकर उन्होंने पाद्य, उत्तम अर्घ्य तथा आचमनीय आदि पूजनकी सामग्री भेंट की। तत्पश्चात् उन व्रतधारी अतिथिसेवी महर्षि मुद्गलने बड़ी श्रद्धाके साथ उन्मत्त-वेशधारी भूखे तपस्वी दुर्वासाको भोजन अर्पित किया। वह अन्न बड़ा स्वादिष्ट था। वे उन्मत्त मुनि भूखे तो थे ही, परोसी हुई सारी रसोई खा गये। तब महर्षि मुद्गलने उन्हें और भोजन दिया
prādāt sa tapasāyānnaṃ kṣudhītāyātithitrati | unmattāya parāṃ śraddhām āsthāya sa dhṛtavrataḥ ||
Disse Vyāsa: Firme em seu voto, o sábio —sempre dedicado a honrar o hóspede— ofereceu alimento ao asceta faminto. Com fé suprema, serviu aquele que parecia enlouquecido, tratando-o não com suspeita, mas com reverência. A cena ressalta um princípio central do dharma: hospitalidade e compaixão inabaláveis, mesmo quando o comportamento exterior do visitante é inquietante ou socialmente perturbador.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights atithi-dharma: one should honor and feed a guest—especially a hungry ascetic—with steadfast faith and self-discipline, without judging by outward appearance (even if the guest seems ‘unmattā’).
A vow-observant host-sage serves food to a hungry ascetic who appears mad. The host’s reverent hospitality sets the moral tone for the episode in which the guest tests the host’s patience and righteousness.