Duryodhana’s Restraint by Citraseṇa and Yudhiṣṭhira’s Magnanimous Release
Dvaitavana
प्रियांश्व रक्तांश्व हितां श्व॒ भर्तु- स््तान् भोजयेथा विविधैरुपायै: । देष्यैरुपेक्ष्यैरहितैश्व॒ तस्य भिद्यस्व नित्यं कुहकोद्यतैश्वन,पतिदेवके जो प्रिय, अनुरक्त एवं हितैषी सुहृद् हों, उन्हें तरह-तरहके उपायोंसे खिलाओ-पिलाओ तथा जो उनके शत्रु, उपेक्षणीय और अहितकारक हों अथवा जो उनसे छल-कपट करनेके लिये उद्यत रहते हों; उनसे सदा दूर रहो
vaiśampāyana uvāca | priyāṁś ca raktāṁś ca hitāṁś ca bhartuḥ tān bhojayethā vividhair upāyaiḥ | dveṣyair upekṣyair ahitaiś ca tasya bhidyasva nityaṁ kuhakodyataiś ca ||
Vaiśampāyana disse: “Aqueles que são caros ao teu esposo, devotados a ele e verdadeiramente bem-intencionados—conquista-os e mantém-nos satisfeitos por diversos meios atenciosos, com hospitalidade e amparo. Mas daqueles de quem ele não gosta, dos que devem ser ignorados, dos que lhe fariam mal e dos sempre inclinados ao engano—afasta-te e mantém-te longe em todo tempo.”
वैशम्पायन उवाच
Maintain and nourish relationships with a spouse’s genuine well-wishers through tactful hospitality, while consistently avoiding hostile, harmful, or deceitful associates—ethical discernment in social bonds.
In Vaiśampāyana’s narration, a counsel is given about proper conduct: support those loyal and beneficial to one’s husband, and keep distance from those who are antagonistic, harmful, or inclined to trickery.