भद्रवटगमनम् — स्कन्देन महिषदानवनिग्रहः
Bhadravaṭa Procession and Skanda’s Neutralization of Mahiṣa
इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत मार्कण्डेययमास्यापर्वमें आंगिरसोपाख्यानविषयक दो सौ उतन्नीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārata-vanaparva-ke antargata mārkaṇḍeya-samāsyāparva-meṁ āṅgirasa-upākhyāna-viṣayaka do sau unnīsavāṁ adhyāya pūrā huā
Assim termina o capítulo ducentésimo décimo nono do Vana Parva do Mahābhārata, na seção Markandeya-Samāsya, referente ao episódio de Āṅgirasa. (Trata-se de um fecho em estilo de colofão, que assinala a conclusão do capítulo, e não a continuação da narrativa.)
मार्कण्डेय उवाच
This line is a colophon, not a didactic verse: its function is to signal closure and to locate the chapter within the epic’s structure (Vana Parva → Markandeya section → Āṅgirasa episode). The implicit lesson is methodological—pay attention to textual framing and context before extracting ethical teaching.
The narrative pauses: the editor’s/reciter’s closing formula announces that the chapter dealing with the Āṅgirasa episode within the Markandeya section of the Vana Parva has been completed.