कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
निवृत्तयज्ञस्वाध्याया दण्डाजिनविवर्जिता:,(सहस्र चतुर्युगके अन्तिम) कलियुगके अन्तिम भागमें ब्राह्मण यज्ञ, स्वाध्याय, दण्ड और मृगचर्मका त्याग कर देंगे और (भनक्ष्याभक्ष्यका विचार छोड़कर) सब कुछ खाने- पीनेवाले हो जायँगे। तात! ब्राह्मण तो जपसे दूर भागेंगे और शूद्र वैदिक मन्त्रोंके जपमें संलग्न होंगे
vaiśampāyana uvāca | nivṛtta-yajña-svādhyāyā daṇḍājina-vivarjitāḥ | (sahasra-caturyugake antima) kali-yugake antima-bhāge brāhmaṇā yajñaṃ svādhyāyaṃ daṇḍam ajinaṃ ca tyakṣyanti, bhakṣyābhakṣya-vivekaṃ vihāya sarva-bhakṣa-bhojino bhaviṣyanti | tāta! brāhmaṇā japaṃ dūrataḥ parityakṣyanti, śūdrāś ca vaidika-mantra-japeṣu saṃlagnā bhaviṣyanti ||
Vaiśampāyana disse: “Na porção final da era de Kali —no fim do longo ciclo das eras— os brâmanes abandonarão o sacrifício e o estudo védico (svādhyāya); renunciarão ao bastão e à pele de antílope que assinalam a vida disciplinada. Rejeitando o discernimento sobre o que é próprio ou impróprio para comer, tornar-se-ão indiscriminados no comer e no beber. Meu caro, os brâmanes fugirão do japa (recitação sagrada), enquanto os śūdras se ocuparão da recitação de mantras védicos.”
वैशम्पायन उवाच
The verse frames Kali-yuga as a period where dharma weakens: traditional markers of disciplined religious life—sacrifice, Vedic study, ascetic emblems, dietary discernment, and japa—are neglected by those expected to uphold them, indicating ethical and spiritual inversion.
Vaiśampāyana delivers a future-oriented description (a Kali-yuga sign) in which Brahmins abandon customary Vedic duties and restraints, while Śūdras are depicted as taking up Vedic mantra-recitation—presented as a reversal of expected social-religious roles.