Shloka 18
उद्योगपर्व — धृतराष्ट्रस्य दुर्योधनप्रति शक्तिस्मारक-उपदेशः
Udyoga Parva 63: Dhṛtarāṣṭra’s Counsel Reminding Duryodhana of Opponent Strength
तत्रापश्याम वै सर्वे मधु पीतकमाक्षिकम् । मरुप्रपाते विषमे निविष्टं कुम्भसम्मितम्,वहाँ हम सब लोगोंने देखा, पर्वतकी एक दुर्गम गुफामें जहाँसे कोई कूल-किनारा न होनेके कारण गिरनेकी ही अधिक सम्भावना रहती है, एक मधुकोष है। वह मक्खियोंका तैयार किया हुआ नहीं था। उसका रंग सुवर्णके समान पीला था और वह देखनेमें घड़ेके समान जान पड़ता था
tatrāpaśyāma vai sarve madhu pītakamākṣikam | maruprapāte viṣame niviṣṭaṁ kumbhasammitam ||
Ali todos nós contemplamos uma massa de mel—amarelo-dourado, não feito por abelhas—posta numa fenda perigosa da montanha, onde o chão se abria sem apoio seguro, de modo que um escorregão podia levar à queda. Em tamanho e forma parecia um jarro, atraindo o olhar, embora o próprio lugar advertisse do perigo—imagem de um ganho sedutor encontrado em cenário traiçoeiro, exigindo discernimento e contenção.
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical warning through imagery: something attractive (golden honey) may be found in a dangerous setting (a treacherous precipice). The implied counsel is to weigh risk, motive, and consequence—restraining greed and choosing safety and dharma over alluring but perilous gain.
Vidura recounts an observation made by a group (“we all saw”): in a difficult, hazardous mountain cleft they noticed a jar-sized, golden honey-like substance described as ‘not made by bees.’ The description functions as a vivid scene that supports Vidura’s broader counsel by presenting temptation amid danger.