Shloka 8
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
तदर्थमुक्ते तप एतदिज्या ताभ्यामसौ पुण्यमुपैति विद्वान । पुण्येन पापं विनिहत्य पश्चात् संजायते ज्ञानविदीपितात्मा,उसीकी प्राप्तिके लिये वेदमें तप और यज्ञोंका प्रतिपादन किया गया है। इन तप और यज्ञोंके द्वारा उस श्रोत्रिय विद्वान् पुरुषको पुण्यकी प्राप्ति होती है। फिर उस निष्काम कर्मरूप पुण्यसे पापको नष्ट कर देनेके पश्चात् उसका अन्तःकरण ज्ञानसे प्रकाशित हो जाता है
tad-artham ukte tapa etad-ijyā tābhyām asau puṇyam upaiti vidvān | puṇyena pāpaṁ vinihatya paścāt sañjāyate jñāna-vidīpitātmā ||
Para alcançar isso (o bem supremo), o Veda prescreve a austeridade e o sacrifício ritual. Por ambos, o homem instruído obtém mérito; e então, por meio desse mérito—entendido como ação desinteressada—destrói o pecado. Removido o pecado, seu íntimo é iluminado pelo conhecimento.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Austerity (tapas) and sacrificial worship (ijyā/yajña), as taught in the Veda, generate purifying merit. When performed in a selfless spirit, that merit removes sin and prepares the inner instrument for the arising of illuminating knowledge.
Sanatsujāta is instructing his listener on the spiritual progression endorsed by scripture: disciplined practice and worship lead to merit; merit cleanses moral impurity; and, once purified, the person’s inner self becomes fit for the dawn of liberating knowledge.