Shloka 44
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
धन हो या न हो, मित्रोंसे कुछ भी न माँगते हुए उनका सत्कार तो करे ही। मित्रोंके सार-असारकी परीक्षा न करे ।। संतापाद् भ्रश्यते रूप॑ संतापाद् भ्रश्यते बलम् | संतापाद् भ्रश्यते ज्ञानं संतापाद् व्याधिमूच्छति,संताप (शोक)-से रूप नष्ट होता है, संतापसे बल नष्ट होता है, संतापसे ज्ञान नष्ट होता है और संतापसे मनुष्य रोगको प्राप्त होता है
santāpād bhraśyate rūpaṃ santāpād bhraśyate balam | santāpād bhraśyate jñānaṃ santāpād vyādhim ṛcchati ||
Vidura ensina que, haja riqueza ou não, deve-se honrar os amigos sem lhes pedir coisa alguma, e não os pôr à prova para medir seu “cerne” ou sua “futilidade”. Pois o pesar e o tormento interior corroem o homem: da aflição, a beleza e a compostura se desfazem; da aflição, a força se perde; da aflição, o discernimento se obscurece; e da aflição, por fim, cai-se na doença.
विदुर उवाच