Shloka 116
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
दानं होम॑ देवतं मड़़लानि प्रायश्चित्तान विविधाँललोकवादान् । एतानि यः कुरुते नैत्यकानि तस्योत्थानं देवता राधयन्ति,जो दान, होम, देवपूजन, मांगलिक कर्म, प्रायश्चित्त तथा अनेक प्रकारके लौकिक आचार--इन नित्य किये जानेयोग्य कर्मोंको करता है, देवतालोग उसके अभ्युदयकी सिद्धि करते हैं
dānaṃ homaṃ devatā-maṅgalāni prāyaścittāni vividhāṃl loka-vādān | etāni yaḥ kurute nityakāni tasyotthānaṃ devatā rādhayanti ||
Aquele que, com regularidade, cumpre os deveres próprios de cada dia—dar esmolas, oferecer o homa, venerar as divindades, realizar ritos auspiciosos, praticar expiações e observar os muitos costumes aprovados no mundo—encontra os próprios deuses a favorecer sua ascensão e a assegurar sua prosperidade.
विदुर उवाच