Shloka 20
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति कुलहितोपदेशः | Bhīṣma’s Counsel to Duryodhana on Dynastic Welfare
न च ते5यं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति । वध्यान् विषदह्ाान् संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान्,परंतु मेरे पास आनेका जो कष्ट तुमने उठाया है, वह भी व्यर्थ नहीं होगा। संग्राममें तुम्हारे चार पुत्रोंको काबूके अंदर तथा वधके योग्य अवस्थामें पाकर भी मैं नहीं मारूँगा। वे चार हैं, अर्जुनको छोड़कर युधिष्ठिर, भीम, नकुल और सहदेव। युधिष्ठिरकी सेनामें अर्जुनके साथ ही मेरा युद्ध होगा
na ca te 'yaṃ samārambho mayi mogho bhaviṣyati | vadhyān viṣadagdḥān saṅgrāme na haniṣyāmi te sutān |
Teu esforço ao vir até mim não será em vão. Mesmo que, na batalha, eu encontre teus filhos sob meu poder e em condição própria para serem mortos, não os matarei. Meu combate será apenas com Arjuna; os demais—Yudhiṣṭhira, Bhīma, Nakula e Sahadeva—serão poupados. Assim reconheço teu empenho e me prendo a uma contenção em meio à guerra, impondo um limite à violência mesmo quando a vitória permitiria mais.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous war, ethical restraint can be chosen: Karṇa limits his violence by vowing not to kill Kuntī’s sons other than Arjuna, showing that personal vows and familial obligations can shape conduct amid conflict.
Kuntī approaches Karṇa before the Kurukṣetra war and appeals to him as her son. Karṇa refuses to abandon his allegiance, but he assures her that her effort will not be wasted: he will fight Arjuna, yet spare Yudhiṣṭhira, Bhīma, Nakula, and Sahadeva even if he gains the chance to kill them.