Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
नेदृशं बन्धुमासाद्य बान्धव: सुखमेधते । जिस दुर्बल मनुष्यका शत्रुपक्षेके लोग अभिनन्दन करते हों
nedṛśaṃ bandhum āsādya bāndhavaḥ sukham edhate |
Ao obter um parente de tal espécie, os seus não prosperam de fato na felicidade. Um homem fraco a quem até o partido inimigo aplaude; desprezado por todos; de assento e vestes da mais baixa condição; que se espanta e se contenta com o menor ganho; que vive em tudo inferior, mesquinho e de ânimo vil—tal “parente” torna-se causa de vergonha e aflição, não de amparo; por isso os seus não florescem por meio dele.
वायुदेव उवाच
A family’s welfare depends not merely on having relatives, but on their character and conduct. An unworthy, servile, and contemptible kinsman—content with paltry gains and lacking dignity—brings no real support or happiness to his own people.
Vāyudeva is describing, in admonitory terms, the kind of person whose presence as a ‘relative’ becomes a liability. The verse functions as a moral characterization within the Udyoga Parva’s counsel-filled setting, where virtues and failings are weighed before decisive action.