ऋत्विग्धर्मः, दक्षिणा-न्यायः, तपसः परमार्थः
Ritvij-Dharma, the Norm of Dakṣiṇā, and the Higher Meaning of Tapas
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मानुशासनपर्वणि एकोनाशीतितमो<ध्याय: ।। ७९ || इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनिशासनपर्वमें उन्यासीवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi rājadharmānuśāsanaparvaṇi ekonāśītitamo 'dhyāyaḥ || 79 ||
Assim, no Śrī Mahābhārata, dentro do Śānti Parva, na seção de instrução acerca dos deveres dos reis (Rājadharmānuśāsana Parva), chega ao fim o septuagésimo nono capítulo (isto é, o octogésimo primeiro menos um). Este é o colofão formal que assinala a conclusão do capítulo no discurso de Bhīṣma sobre o dharma régio.
भीष्म उवाच
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it signals the completion of a chapter within Bhīṣma’s instruction on rājadharma (the ethical and practical duties of a ruler) in the Śānti Parva.
The text formally closes the chapter in the Śānti Parva’s rājadharma instruction section, indicating that Bhīṣma’s discourse has reached the end of this adhyāya.