Shloka 36
Daṇḍanīti and the King as the Cause of Yuga-Order (दण्डनीतिः राजधर्मश्च युगकारणत्वम्)
यदि युद्धका ही निश्चय हो तो पशुशालाओंको वनमेंसे उठाकर सड़कोंपर ले आवे, छोटे-छोटे गाँवोंको उठा दे और उन सबको शाखानगरों (कस्बों) में मिला दे ।। ये गुप्ताश्वैव दुर्गाश्च॒ देशास्तेषु प्रवेशयेत् । धनिनो बलमुख्यांश्व॒ सान्त्वयित्वा पुन: पुन:,राज्यमें जो धनी और सेनाके प्रधान-प्रधान अधिकारी हों अथवा जो मुख्य-मुख्य सेनाएँ हों, उन सबको बारंबार सान्त्वना देकर ऐसे स्थानोंमें रख दे, जो अत्यन्त गुप्त और दुर्गम हो
yadi yuddhakā hi niścayo bhavet, paśuśālāḥ vanāt samuddhṛtya rathyeṣu ānayet; kṣudrāṇi grāmāṇi samuddharet, tāni sarvāṇi śākhānagareṣu (nigameṣu) saṃyojayet. ye guptāś caiva durgāś ca deśāḥ, teṣu praveśayet; dhaninaḥ balamukhyāṃś ca sāntvayitvā punaḥ punaḥ, rājye ye pradhānāḥ senānāyakāḥ pramukhā vā senāḥ, tān sarvān atyanta-gupta-durgameṣu sthāpayet.
Bhīṣma disse: “Se a guerra foi de fato decidida, então o governante deve retirar os currais e estábulos das florestas e trazê-los para as estradas, deslocar as pequenas aldeias e incorporá-las às vilas periféricas. Deve transferir pessoas e recursos para regiões ocultas e difíceis de penetrar. Os ricos e os principais chefes do exército—e mesmo as forças principais—devem ser tranquilizados repetidas vezes e, então, posicionados em lugares extremamente secretos e naturalmente defensáveis.”
भीष्म उवाच