Shloka 13
सम्प्राप्तस्यैव चाव्यग्रमावेद्योडहमिहागत: । ममाभिगमन प्राप्तो वाच्यक्ष वचन त्वया,ततः स विप्रस्तां नागीं समाधाय पुन: पुनः । तदेव पुलिन नद्या: प्रययौ ब्राह्मणर्षभ: तदनन्तर वह श्रेष्ठ ब्राह्मण नागपत्नीको बारंबार (नागराजको भेजनेके लिये) जताकर गोमती नदीके तटपर ही चला गया
samprāptasyaiva cāvyagram āvedyodham ihāgataḥ | mamābhigamana-prāpto vācyakṣa vacanaṃ tvayā || tataḥ sa vipras tāṃ nāgīṃ samādhāya punaḥ punaḥ | tadeva pulinaṃ nadyāḥ prayayau brāhmaṇarṣabhaḥ ||
O brāhmaṇa disse: “Cheguei aqui sem agitação e relatei o assunto tal como é. Já que vieste ao meu encontro, transmite esta mensagem em meu nome.” Então aquele melhor dos brāhmaṇas, após instruir e aquietar repetidas vezes a mulher nāga, voltou à mesma margem do rio, seguindo pela orla arenosa.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights steadiness of mind (avyagra) and responsible speech: one should convey a message faithfully and act with composure and care, even amid morally complex situations involving others’ welfare.
A brāhmaṇa, calm and composed, asks someone to relay his words. After repeatedly reassuring/instructing the nāga-woman, he departs again toward the river’s sandy bank, continuing his course of action.