Mahāvasu’s Fall by Speech-Error and Release through Devotion (अज-विवादः वसोः शापः विमोचनं च)
प्रभो! महामुनि शुकदेवने उनसे रहस्य और संग्रहसहित सम्पूर्ण वेदोंका, समूचे इतिहासका तथा राजशास्त्रका भी अध्ययन करके गुरुको दक्षिणा दे समावर्तन-संस्कारके पश्चात् घरको प्रस्थान किया ।।
bhīṣma uvāca | prabho! mahāmuniḥ śukadevaḥ tebhyaḥ rahasya-saha saṅgraha-sahitaṃ sampūrṇa-vedān, samūcam itihāsaṃ ca rājaśāstraṃ ca adhītya gurave dakṣiṇāṃ dattvā samāvartana-saṃskārānantarā gṛhaṃ prati prasthitaḥ || ugraṃ tapaḥ samārebhe brahmacārī samāhitaḥ | devatānām ṛṣīṇāṃ ca bālye 'pi sa mahātapāḥ | sammantraṇīyo mānyaś ca jñānena tapasā tathā ||
Bhishma disse: “Ó Senhor! O grande sábio Śukadeva, tendo estudado com seus mestres o Veda inteiro—com seu sentido esotérico e seu compêndio sistemático—bem como todo o Itihāsa e a ciência do governo régio (rājaśāstra), pagou a dakṣiṇā ao mestre e, após o rito formal de conclusão (samāvartana), partiu para casa. Em seguida, vivendo como um brahmacārin disciplinado e de mente recolhida, empreendeu austeridades severas. Embora ainda criança, esse grande asceta tornou-se digno de reverência até mesmo para deuses e ṛṣis—apto a ser consultado e a oferecer conselho—pelo poder de seu conhecimento e de seu tapas.”
भीष्म उवाच
True authority arises from disciplined learning and lived austerity: completing study with humility (honoring the guru and the graduation rite) and then practicing concentrated tapas makes one worthy of respect and capable of guiding others—even beyond one’s age.
Bhīṣma recounts Śukadeva’s formation: he finishes comprehensive scriptural and practical studies (Veda, Itihāsa, and rājaśāstra), pays the teacher’s fee, completes samāvartana, and then begins intense ascetic practice as a focused brahmacārin, becoming revered and consultable by gods and sages even in childhood.