देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
कि ते धनेन कि बन्धुभिस्ते कि ते पुत्रै: पुत्रक यो मरिष्यसि । आत्मानमन्विच्छ गुहां प्रविष्ट पितामहास्ते क्व गताश्ष सर्वे
ki te dhanena ki bandhubhis te ki te putraiḥ putraka yo mariṣyasi | ātmānam anviccha guhāṁ praviṣṭa pītāmahās te kva gatāś ca sarve ||
Vyāsa disse: “Meu filho, de que te serve a riqueza? De que te servem os parentes? De que te servem os filhos, querido, se um dia hás de morrer? Busca o Si mesmo que entrou na caverna do coração. Reflete: para onde foram todos os teus antepassados, os teus avôs?”
व्यास उवाच
Since death is inevitable, external supports—wealth, relatives, even descendants—cannot ultimately secure one. Therefore one should turn inward to ātmānam anviccha: inquiry into the Self, cultivating detachment (vairāgya) and spiritual discernment.
Vyāsa addresses a younger person affectionately (“putraka”), urging a shift from worldly reliance to inner realization. He reinforces the point with a stark reminder: all ancestors have already departed, so one should not cling to transient possessions and relations.